Şam ülkesinin bir şehrinde bir kavga çıkmış ve bu arada mübarek bir ihtiyarı yakalayıp eline, ayağına zincir takmışlar. İhtiyarın o anda söylediği sözler hala aklımdadır. Demişti ki: 

“Sulatnın işareti olmadıktan sonra yağma etmeye kim cesaret edebilir? Ben böyle düşmanı sevmeliyim. Çünkü biliyorum, onu bana havale eden gene dostumdur. İster yücelik ve mevki olsun, ister zillet ve hapis olsun ben bütün bunları Tanrıdan bilirim; Ahmetten, Mehmetten değil.

” Ey akıllı kimse, hekim sana acı ilaç gönderdiği zaman hastalıktan korkma. Dost elinde gelen her şeyi iç. Hasta, hekimden daha bilgili değildir.