Küçük kız, annesi ile kaldırımda yürürken birden durdu. Yağmur damlacıklarından ıslanan gözlüğünü çıkartarak dikkatle bakmaya başladı. Baktığı şey babasıyla birlikte bisiklette giden bir kız çocuğuydu. Bisikletteki kız, düşmemek için babasına sıkı sıkı sarılmış ve soğuktan pembeleşen yanağını babasının sırtına dayamıştı.

Adam ara sıra yan dönerek bir şeyler söylüyor, söylediği sözler küçük kızı kıkır kıkır güldürüyordu.

Kızının,  bisikletin arkasından dalgın dalgın baktığını gören annesi:

Baban, işinden zaman ayırarak seni arabası ile okula bırakıyor, böyle soğukta üşütmüyor dimi kızım. Dedi

Kızının hala dalgın dalgın giden bisikletli adam ve kızına baktığını görünce kadın bu defa;

İstersen baban seni de bisikletle okula götürsün ha, ne dersin dedi ama ses tonu biraz tuhaflaşmıştı.

Küçük kız, buğulanan gözlerini annesinden saklarken;

Çok isterdim, diye karşılık verdi annesine, çok isterdim, belki böylelikle babama sarılabilirdim.