Kayseri'nin gönül insanı Cemil Baba merhum, sabahları çarşıyı boydan boya gezermiş. Esnaflar ona saygı ve sevgi gösterirler, izzet ikramda bulunurlar, bu konuda da birbirleriyle yarışırlarmış.

O sırada çarşıya yeni bir esnaf gelmiş. Cemil Babaya esnafın bu ilgisini yadırgamış. Cemil Babanın kılık kıyafetine bakmış, beğenmemiş. Kirlide keramet mi olur demiş. Yüzünü başka tarafa çevirip Cemil Babayı görmezlikten gelmiş.

-Şu kirliye herkes Cemil Baba deyip ayağa kalkıyor,diye de esnafı ayıplamış.

O gece adam rüya görmüş. Rüyada dört kişi adamı tuttukları gibi, bir Camiikebir'in minaresine, bir Kurşunlu'nun minaresine, bir Bürüngüz Camiinin minaresine çıkarmışlar ve "atalım mı aşağı" diye de adamı minareden sallandırıyorlarmış.

Adam sabaha kadar ölüm kalım mücadelesi vermiş rüyasında. Korkudan ölecekmiş neredeyse. Sabahleyin kan ter içinde uyanmış, güç bela dükkanını açmış. Bakmış, karşıdan Cemil Baba geliyor. Hemen koşup sarılmış:

-Buyur baba bir çay, bir soğukluk ikram edeyim. Cemil Baba, adamın yüzüne bakmadan:

-Minareyi görmeseydin, aklın başına gelmezdi len.. demiş.